Esperante Adoru

Esperanto Unua paĝo || A - Z | Adoru | Biblio | Breviero | Meslibro | Traktatoj | Trezorejo | | | |

Ĉu ... preĝi | mediti | ricevi instigojn || kanti | muziki || informiĝi | legi | studi || prepari Diservon



printebla versio
Strukturo de la Breviero

Horo de la Legaĵoj ☐


Breviero > Komunaj Tekstoj > Maria (sabate) > Horo de la Legaĵoj
Stato: 2020-01-19


MALFERMO


(nur, se oni ne ĵus preĝis la Invitatorion)

Dio, atentu helpi min.

Rapidu subteni min. – kp. Psa 70 (69), 2

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito,

kiel en la komenco, tiel nun kaj ĉiam kaj en eterno. Amen. Haleluja.

HIMNO


Quem terra, pontus, æthera


Lin, kiun ter', aer' kaj mar'
adoras, benas kun glorad',
Lin, kiu estras ĉiujn tri,
Maria lulas en la sin'.

Al kiu servas lun' kaj sun'
kaj ĉio tra la tuta temp',
Lin portas per ĉiela grac'
utero pura de knabin'.

Patrin' feliĉa, riĉa don'
sub ŝia koro kaŝas sin:
Li, kiu tenas en la man'
la mondon, kiun kreis Li.

Feliĉa ŝi, el kies pord'
post la anonco de l' anĝel'
kaj sub la ombro de l' Spirit'
elvenis la Dezir' de l' mond'.

Vi, kiun naskis Virgulin',
glorata estu, Krist' Jesu',
kun Di', la Patro kaj la Spir',
jar-centojn, ĉiam, en etern'. Amen.

latina T: Venantius • E: Albrecht Kronenberger 2008



aŭ:

O virgo mater, filia


Filin' de Dio, Virgulin',
patrin' de via Dia fil'
pli ol kreaĵoj ĉiuj vi
de digno plena kaj servem'.

Jam de eterne volis Di'
en Sia saĝa providenc',
ke estu vi de l' hom-natur'
kulmino laŭ indec' kaj glor'.

Vi iĝis tiel nobla hom',
ke Dio, la Kreinto, mem
decidis iĝi hom' en vi
en mirindega manier'.

Kaj en la sin' de l' Virgulin'
fariĝis viv' la fajra am',
per kies varmo ĝermas nun
ĉielaj floroj sur la ter'.

Nun estu glor' al via fil'
kaj al la Patro kaj Spirit',
al Dio, kiu vestis vin
ĉirkaŭe per miriga grac'.

latina T: Lentini, 20a jarcento • E: Albrecht Kronenberger 2008



aŭ:

Maria, quæ mortalium


Maria, kun amanta kor'
preĝadon nian aŭdas vi,
humile ni petegas vin:
al ni ĉeestu plu kaj plu.

Ĉeestu, kiam kulpo nin
katene fiksas kun kruel';
kaj ĉion, kio ligas nin
enkore, tion solvu vi.

Nin helpu, kiam nin la mond'
allogas fraŭde kun perfid',
por ke neniam nia mens'
deviu de l' saviga pad'.

Nin helpu, se minacas nin
enkorpe malfavora sort',
donacu tempojn de kviet',
ĝis ni ekbrilos en etern'.

Kaj en la hor' de nia mort'
ĉeestu, sekurigu nin,
porpetu, ke atingu ni
la ĝojon de senĉesa viv'.

Nun estu glor' al via fil'
kaj al la Patro kaj Spirit',
al Dio, kiu vestis vin
ĉirkaŭe per miriga grac'. Amen.

latina T: nekonata verkinto • E: Albrecht Kronenberger 2008



PSALMODIO


Antifonoj, Psalmoj kaj Versiklo kiel en la kuranta Sabato

VORTO DE DIO


Unua Legaĵo kaj Unua Responsorio kiel en la kuranta Sabato

Dua Legaĵo – Proklo el Konstantinopolo


El la Predikoj de la sankta episkopo Proklo

La hom-amanto homiĝis el Virgulino

Læténtur cæli désuper, et nubes dépluant iustítiam, quia misértus est Dóminus pópuli sui. Læténtur cæli désuper, quia cum ipsi ab inítio crearéntur, Adam páriter a Creatóre de vírgine terra formátus fuit, Deíque amícus et familiáris appáruit. Læténtur cæli désuper, quia nunc per Dómini nostri in carne dispensatiónem sanctificáta terra est, atque humánum genus de idololatríæ sacrifíciis liberátum fuit. Nubes autem dépluant iustítiam, quia hódie Evæ error ablátus fuit et condonátus per Vírginis Maríæ puritátem, perque Deum simul et hóminem ex ipsa natum. Hódie Adam, post véterem damnatiónem, ex horrénda illa noctis senténtia liberátus fuit.

Natus est ígitur ex Vírgine Christus, a qua carnem per œconomíæ ratiónem sumpsit, ut ipsi est líbitum: Verbum caro factum est, et habitávit in nobis; atque idcírco Virgo Dei mater evásit. Iam vero Virgo, mater est, quia Verbum incarnátum sine sémine édidit; sic tamen ut virginitátem retíneat, propter mirábilem illíus, qui sic vóluit, nativitátem. Ipsa mater est secúndum substántiam natúræ humánæ divíni Verbi, quod in ipsa incarnátum est, et appáruit, atque unítum est, iŭta sapiéntiam ac voluntátem eius qui prodígia operátur. Ex ipsis Christus in carne, ut ait Paulus beátus.

Etenim ipse fuit, qualis nunc est, qualísque erit et permanébit; homo tamen nostri grátia factus est; amátor hóminis factus est homo, id quod ántea non erat; sed homo factus est, Deus simul manens absque ulla immutatióne. Factus est ígitur símilis mihi propter me, factus est quod non erat, rétinens tamen id quod fúerat. Dénique factus est homo, ut próprias effíciens passiónes nostras, idóneos nos adoptióni in fílios reddat, concedátque illud regnum, cuius útinam nos dignos effíciat grátia et misericórdia Dómini Iesu Christi, cui cum Patre et Spíritu Sancto glória est, honor et potéstas, nunc et omni témpore et per sæcula sæculórum. Amen.


Originala teksto: Proclus Constantinopolitanus († 446): De Nativitate Domini, 1-2, en: Patrologia Græca 65, 843-846

Dua Responsorio


Li malleviĝu, kiel pluvo sur falĉitan herbejon. Kaj Lia gloro plenigu la tutan teron.

Li malleviĝu, kiel pluvo sur falĉitan herbejon. Kaj Lia gloro plenigu la tutan teron.

Benata vi estas inter virinoj, kaj benata estas la frukto de via sino.

Kaj Lia gloro plenigu la tutan teron.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Li malleviĝu, kiel pluvo sur falĉitan herbejon. Kaj Lia gloro plenigu la tutan teron. – Psa 72, 6.19



aŭ:

Dua Legaĵo – Veriko el Igny


El la Predikoj de la beata abato Veriko

Maria, patrino de Kristo, Patrino de la kristanoj

Unum María génuit qui, sicut únicus est Patri in cælis, ita únicus est matri in terris. Ipsa tamen única virgo mater, quæ se Patris únicum genuísse gloriátur, eúndem únicum suum in ómnibus membris eius ampléctitur; omniúmque in quibus Christum suum formátum agnóscit vel formári cognóscit matrem se vocári non confúnditur.

Eva vetus illa, non tam mater quam novérca, quæ fíliis ante propinávit præiudícium mortis quam inítium lucis. Dicta est quidem mater cunctórum vivéntium; sed invénta est vérius interféctrix vivéntium, seu génetrix moriéntium, cum suum generáre nihil áliud sit quam mortem ingeneráre. Et quia illa non pótuit fidéliter interpretári nomen suum, ista implévit mystérium, quæ et ipsa, sicut Ecclésia cuius forma est, mater est ómnium ad vitam renascéntium. Mater síquidem est vitæ qua vivunt univérsi, quam dum ex se génuit, nimírum omnes, qui ex ea victúri sunt, quodámmodo regenerávit.

Porro beáta mater illa Christi, quia se matrem christianórum cognóscit ratióne mystérii, cura quoque se matrem eis præstat et afféctu pietátis. Neque enim durátur ad fílios quasi non sint sui, cuius víscera semel quidem feta, sed numquam éffeta, numquam désinunt fructum parturíre pietátis.

Si servus Christi filíolos suos íterum atque íterum párturit cura et desidério pietátis, donec formétur in eis Christus, quanto magis ipsa mater Christi? Et Paulus quidem génuit eos, verbum veritátis quo regeneráti sunt prædicándo; María autem longe divínius atque sánctius Verbum ipsum generándo. Laudo quidem in Paulo prædicatiónis ministérium; sed plus miror ac véneror in María generatiónis mystérium.

Vide autem si non et fílii matrem vidéntur agnóscere, dictánte útique ipsis véluti quadam naturáli pietáte fídei, ut ad invocatiónem nóminis eius primo vel máxime refúgiant in ómnibus necessitátibus et perículis tamquam párvuli ad sinum matris. Unde nimírum de his fíliis puto non absúrde intéllegi quod per Prophétam promíssum est ei: Habitábunt in te fílii tui; salvo dumtáxat intelléctu quo de Ecclésia hæc prophetía principáliter accípitur.

Et nunc síquidem habitámus in adiutório matris Altíssimi, in protectióne ipsíus commorámur tamquam sub umbra alárum eius, et póstmodum in consórtio glóriæ ipsíus tamquam in sinu ipsíus confovébimur. Tunc erit vox una lætántium et aggratulántium matri: Sicut lætántium ómnium nostrum habitátio est in te, sancta Dei Génetrix.


Originala teksto: Gerricus († 1157): Sermo 1 in Assumptione beatæ Mariæ, en: Patrologia Latina 185, 187-189

Dua Responsorio


La infano, kiu naskiĝos de Maria, estas per la Sankta Spirito. Ŝi naskos filon. Li savos sian popolon de ĝiaj pekoj.

La infano, kiu naskiĝos de Maria, estas per la Sankta Spirito. Ŝi naskos filon. Li savos sian popolon de ĝiaj pekoj.

Li fariĝos granda ĝis la randoj de la tero. Kaj li estos paco.

Li savos sian popolon de ĝiaj pekoj.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

La infano, kiu naskiĝos de Maria, estas per la Sankta Spirito. Ŝi naskos filon. Li savos sian popolon de ĝiaj pekoj. – kp. Mat 1, 20-21; el Miĥ 5, 3-4



aŭ:

Dua Legaĵo – Johano Krizostomo


El la Predikoj de la sankta episkopo Johano Krizostomo

Adamo kaj Kristo, Eva kaj Maria

Vidísti mirándam victóriam? vidísti crucis præclára facínora? Dicam tibi quiddam adhuc mirabílius? disce modum victóriæ, et tunc magis obstupésces. Per quæ enim diábolus vícerat, per éadem Christus eúndem devícit, et accéptis quibus usus fúerat armis, eum debellávit; et quómodo, audi.

Virgo, lignum et mors cladis nostræ fuérunt sýmbola. Virgo erat Eva: necdum enim virum cognóverat; lignum erat arbor, mors mulcta Adámi. At ecce íterum Virgo et lignum et mors, illa cladis sýmbola, ipsíus victóriæ sýmbola facta sunt. Nam loco Evæ est María; loco ligni sciéntiæ boni et mali, lignum crucis; loco mortis Adámi, mors Christi.

Vides eum, per quæ vicit, per éadem et victum esse? Circa árborem prostrávit diábolus Adámum, circa árborem debellávit Christus diábolum. Et illud quidem lignum mittébat ad ínferos; at hoc étiam illos, qui iam eo descénderant, revocábat. Iterum lignórum álterum hóminem iam captum nudúmque occultávit; at hoc victórem nudum in alto ómnibus osténdit. Et illa quidem mors eos, qui post ipsam nati sunt, condemnávit; at ista mors étiam illos qui nati fúerant ante ipsam, resuscitávit. Quis loquétur poténtias Dómini? A morte immortáles facti sumus: hæc sunt crucis præclára facínora.

Intellexísti victóriam? intellexísti modum victóriæ? disce nunc, quómodo et sine labóre et sudóre nostro victória hæc fúerit parta. Nos arma non cruentávimus, non stétimus in ácie, non accépimus vúlnera neque vídimus bellum, et tamen victóriam obtinúimus; certámen Dómini fuit, coróna nostra. Cum ergo et nostra sit victória, mílites imitémur, lætísque vócibus victóriæ laudes et cármina hódie decantémus; dicámus, Dóminum laudántes: Absórpta est mors in victória. Ubi est, mors, victória tua? ubi stímulus tuus, inférne?

Hæc ómnia præcláre facta crŭ nobis péperit: crŭ tropæum contra dæmones eréctum, gládius contra peccátum, gládius quo serpéntem confódit Christus; crŭ Patris volúntas, Unigéniti glória, Spíritus exsultátio, angelórum decus, Ecclésiæ secúritas, gloriátio Pauli, sanctórum murus, totíus orbis lumen.


Originala teksto: Ioannes Chrysostomus († 407): De cœmeterio et de cruce, 2, en: Patrologia Græca 49, 396

Dua Responsorio


Laŭ la libera volo de Dio ni estas dotataj per honoro. Kiel el dorna arbedo venas rozo, tiel el Eva venas Maria.

Laŭ la libera volo de Dio ni estas dotataj per honoro. Kiel el dorna arbedo venas rozo, tiel el Eva venas Maria.

Virto kovru malvirton, graco kovru kulpon.

Kiel el dorna arbedo venas rozo, tiel el Eva venas Maria.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Laŭ la libera volo de Dio ni estas dotataj per honoro. Kiel el dorna arbedo venas rozo, tiel el Eva venas Maria.



aŭ:

Dua Legaĵo – 2a Vatikana Koncilio


El la dogma konstitucio «Lumen gentium» de la dua Vatikana Koncilio

Maria, bildo de la eklezio

Beáta Virgo divínæ maternitátis dono et múnere, quo cum Fílio redemptóre unítur, suísque singuláribus grátiis et munéribus, étiam cum Ecclésia íntime coniúngitur; Deípara est Ecclésiæ typus, ut iam docébat sanctus Ambrósius, in órdine scílicet fídei, caritátis et perféctæ cum Christo uniónis.

In mystério enim Ecclésiæ, quæ et ipsa iure mater vocátur et virgo, beáta Virgo María præcéssit, eminénter et singuláriter tum vírginis tum matris exémplar præbens. Credens enim et obœdiens, ipsum Fílium Patris in terris génuit, et quidem viri néscia, Spíritu Sancto obumbráta, tamquam nova Eva, non serpénti antíquo, sed Dei núntio præstans fidem, nullo dúbio adulterátam. Fílium autem péperit, quem Deus pósuit primogénitum in multis frátribus, fidélibus nempe, ad quos gignéndos et educándos matérno amóre cooperátur.

Iamvéro Ecclésia, eius arcánam sanctitátem contémplans et caritátem ímitans, voluntatémque Patris fidéliter adímplens, per verbum Dei fidéliter suscéptum et ipsa fit mater; prædicatióne enim ac baptísmo fílios, de Spíritu Sancto concéptos et ex Deo natos, ad vitam novam et immortálem génerat. Et ipsa est virgo, quæ fidem Sponso datam íntegre et pure custódit, et ímitans Dómini sui matrem, virtúte Spíritus Sancti, virgináliter servat íntegram fidem, sólidam spem, sincéram caritátem.

Dum autem Ecclésia in beatíssima Vírgine ad perfectiónem iam pertíngit, qua sine mácula et ruga exsístit, christifidéles adhuc nitúntur, ut devincéntes peccátum in sanctitáte crescant; ideóque óculos suos ad Maríam attóllunt, quæ toti electórum communitáti tamquam exémplar virtútum præfúlget. Ecclésia de ea pie recógitans eámque in lúmine Verbi hóminis facti contémplans, in summum incarnatiónis mystérium venerabúnda penítius intrat, Sponsóque suo magis magísque conformátur.

María enim, quæ, in históriam salútis íntime ingréssa, máxima fídei plácita in se quodámmodo unit et revérberat, dum prædicátur et cólitur, ad Fílium suum eiúsque sacrifícium atque ad amórem Patris credéntes ádvocat. Ecclésia vero, glóriam Christi prósequens, præcélso suo typo simílior effícitur, contínuo progrédiens in fide, spe et caritáte, ac divínam voluntátem in ómnibus quærens et óbsequens.

Unde étiam in ópere suo apostólico Ecclésia ad eam mérito réspicit, quæ génuit Christum, ídeo de Spíritu Sancto concéptum et de Vírgine natum, ut per Ecclésiam in córdibus quoque fidélium nascátur et crescat. Quæ Virgo in sua vita exémplum éxstitit matérni illíus afféctus, quo cuncti, in missióne apostólica Ecclésiæ cooperántes, ad regenerándos hómines animéntur opórtet.


Originala teksto: LG 63-65

Dua Responsorio


La savo de la mondo aperis al la kredantoj per la Virgulino Maria. Ŝia fama vivo heligas ĉiujn ekleziojn.

La savo de la mondo aperis al la kredantoj per la Virgulino Maria. Ŝia fama vivo heligas ĉiujn ekleziojn.

Devote ni festu la memoron de la beata Virgulino Maria.

Ŝia fama vivo heligas ĉiujn ekleziojn.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

La savo de la mondo aperis al la kredantoj per la Virgulino Maria. Ŝia fama vivo heligas ĉiujn ekleziojn.



aŭ (el: Komunaj Partoj > Maria):

Dua Legaĵo – Sofrono el Jerusalemo


El la Predikoj de la sankta episkopo Sofrono

La beno de la Patro ekbrilis al la homoj per Maria

Ave, grátia plena, Dóminus tecum. Et quid sublímius esse queat hoc gáudio, o Virgo Mater? Seu quid excelléntius esse possit hac grátia, quam tu sola divínitus sortíta es? Aut quid ea iucúndius ac splendídius excogitári potest? Omnia distant a miráculo quod in te cérnitur, ómnia infra grátiam tuam iacent; secúndas tenent ómnia vel probatíssima, et claritáte plane inferióre potiúntur.

Dóminus tecum; et quisnam tecum conténdere ausit? Deus ex te; ecquis e vestígio tibi non cedat, et non magis tibi primátum præcellentiámque gaudens tríbuat? Proptérea, tuas præ creatúris ómnibus eminéntes prærogatívas íntuens, summis tibi pláusibus acclámo: Ave, grátia plena, Dóminus tecum. Ex te enim gáudium non modo homínibus impertítum est, sed supérnis quoque virtútibus tribúitur.

Vere benedícta tu in muliéribus, quóniam Evæ maledictiónem in benedictiónem commutásti; quóniam Adam, qui prius iacébat exsecratióne percúlsus, ut per te benedicerétur, effecísti.

Vere benedícta tu in muliéribus, quóniam benedíctio Patris per te affúlsit homínibus, eósque a vétere maledícto liberávit.

Vere benedícta tu in muliéribus, quia per te progenitóres tui salútem invéniunt; tu síquidem genitúra es Servatórem, qui divínam ipsis salútem comparábit.

Vere benedícta tu in muliéribus, quóniam sine sémine eum protulísti fructum, qui benedictiónem terrárum orbi elargítur, ipsúmque a maledictióne spinas germinánte rédimit.

Vere benedícta tu in muliéribus, quia, múlier naturáli condicióne cum sis, Dei tamen Génetrix reípsa fies. Etenim si qui ex te nascitúrus est, secúndum veritátem, Deus est incarnátus, ipsa iure meritóque díceris Deípara, quippe quæ Deum veríssime paris.

Tu enim intra sinus tui claustrum Deum ipsum habes, in te secúndum carnem immorántem, et ex te procedéntem véluti sponsum, et gáudium ómnibus comparántem, ac divínum univérsis lumen impertiéntem.

In te enim, o Virgo, tamquam in puríssimo nitentíque cælo, Deus pósuit tabernáculum suum; et procédet ex te tamquam sponsus a thálamo; ac ímitans cursum gigántis, in vita sua viam curret, vivéntibus salutárem in cunctis futúram, quæque, a summis cælis usque ad summos cælos se proténdens, ómnia divíno calóre atque una simul vivífico splendóre répleat.


Originala teksto: Sophronius Hierosolymitanus († 638): Oratio 2, In sanctissimæ Deiparæ Annuntiatione, 21-22. 26, en: Patrologia Græca 87, 3, 3242.3250

Dua Responsorio


Vere vi estas benata inter la virinoj, ĉar vi ŝanĝis la malbenon de Eva al beno. La beno de la Patro ekbrilis al la homoj per vi.

Vere vi estas benata inter la virinoj, ĉar vi ŝanĝis la malbenon de Eva al beno. La beno de la Patro ekbrilis al la homoj per vi.

Per vi viaj prapatroj trovis la savon.

La beno de la Patro ekbrilis al la homoj per vi.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Vere vi estas benata inter la virinoj, ĉar vi ŝanĝis la malbenon de Eva al beno. La beno de la Patro ekbrilis al la homoj per vi.



aŭ: (el: Komunaj Partoj > Maria)

Dua Legaĵo – Alredo el Riovalo


El la Predikoj de la beata abato Alredo

Maria, nia patrino

Accedámus ad sponsam eius, accedámus ad matrem eius, accedámus ad óptimam ancíllam eius. Totum hoc est beáta María.

Sed quid ei faciémus? Quália ei múnera offerémus? Utinam saltem possémus réddere ei, quod debémus illi ex débito! Nos illi debémus honórem, nos illi debémus servítium, nos illi debémus amórem, nos illi debémus laudem. Nos illi debémus honórem, quia est Mater Dómini nostri. Qui enim non honórat matrem, sine dúbio inhonórat fílium. Iterum Scriptúra dicit: Honóra patrem tuum et matrem.

Quid ergo dicémus, fratres? Nonne ipsa est mater nostra? Certe, fratres, ipsa est vere mater nostra. Per illam enim nati sumus, non mundo, sed Deo.

Fúimus omnes, sicut créditis et scitis, in morte, in vetustáte, in ténebris, in miséria. In morte, quia Dóminum perdiderámus; in vetustáte, quia in corruptióne erámus; in ténebris, quia lumen sapiéntiæ amiserámus, et ita omníno perierámus.

Sed per beátam Maríam multo mélius quam per Evam nati sumus, per hoc quod Christus de ea natus fuit. Pro vetustáte recuperávimus novitátem, pro corruptióne incorruptiónem, pro ténebris lumen.

Ipsa est mater nostra, mater vitæ nostræ, mater incorruptiónis nostræ, mater lucis nostræ. Dicit Apóstolus de Dómino nostro: Qui factus est nobis a Deo sapiéntia et iustítia et sanctificátio et redémptio.

Ipsa ígitur, quæ est mater Christi, mater est sapiéntiæ nostræ, mater iustítiæ nostræ, mater sanctificatiónis nostræ, mater redemptiónis nostræ. Ideo nobis magis mater quam mater carnis nostræ. Ex ipsa ergo est mélior nostra natívitas; quia ex ipsa est nostra sánctitas, nostra sapiéntia, nostra iustítia, nostra sanctificátio, nostra redémptio.

Dicit Scriptúra: Laudáte Dóminum in sanctis eius. Si Dóminus noster laudándus est in illis sanctis, per quos ille facit virtútes et mirácula, quantum laudándus est in ista, in qua fecit seípsum, qui super ómnia mirabília est mirábilis!


Originala teksto: Aelredus Rievaulxensis († 1167): Sermo 20, In Nativitate beatæ Mariæ, en: Patrologia Latina 195, 322-324

Dua Responsorio


Feliĉa vi estas, sankta Virgulino Maria, kaj plej digna je ĉiu laŭdo. El vi leviĝis la suno de la justeco, Kristo, nia Dio kaj Savanto.

Feliĉa vi estas, sankta Virgulino Maria, kaj plej digna je ĉiu laŭdo. El vi leviĝis la suno de la justeco, Kristo, nia Dio kaj Savanto.

Kun ĝojo ni festas vin, beata Virgulino Maria.

El vi leviĝis la suno de la justeco, Kristo, nia Dio kaj Savanto.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Feliĉa vi estas, sankta Virgulino Maria, kaj plej digna je ĉiu laŭdo. El vi leviĝis la suno de la justeco, Kristo, nia Dio kaj Savanto.



aŭ: (el: Komunaj Partoj > Maria)

Dua Legaĵo – 2a Vatikana Koncilio


El la dogma konstitucio «Lumen gentium» de la dua Vatikana Koncilio

La patrineco de Maria en la ekonomio de la graco

Beáta Virgo, ab ætérno una cum divíni Verbi incarnatióne tamquam Mater Dei prædestináta, divínæ Providéntiæ consílio, his in terris éxstitit alma divíni Redemptóris Mater, singuláriter præ áliis generósa sócia, et húmilis ancílla Dómini. Christum concípiens, génerans, alens, in templo Patri sistens, Filióque suo in cruce moriénti compátiens, óperi Salvatóris singulári prorsus modo cooperáta est, obœdiéntia, fide, spe et flagránte caritáte, ad vitam animárum supernaturálem restaurándam. Quam ob causam mater nobis in órdine grátiæ exsístit.

Hæc autem in grátiæ œconomía matérnitas Maríæ indesinénter perdúrat, inde a consénsu, quem in annuntiatióne fidéliter præbuit, quemque sub cruce incunctánter sustínuit, usque ad perpétuam ómnium electórum consummatiónem. In cælis enim assúmpta salutíferum hoc munus non depósuit, sed multíplici intercessióne sua pergit in ætérnæ salútis donis nobis conciliándis. Matérna sua caritáte de frátribus Fílii sui adhuc peregrinántibus necnon in perículis et angústiis versántibus curat, donec ad felícem pátriam perducántur.

Proptérea beáta Virgo in Ecclésia títulis Advocátæ, Aŭiliatrícis, Adiutrícis, Mediatrícis invocátur. Quod tamen ita intellégitur, ut dignitáti et efficacitáti Christi uníus Mediatóris nihil déroget, nihil superáddat.

Nulla enim creatúra cum Verbo incarnáto ac Redemptóre connumerári umquam potest; sed sicut sacerdótium Christi váriis modis tum a minístris tum a fidéli pópulo participátur, et sicut una bónitas Dei in creatúris modis divérsis reáliter diffúnditur, ita étiam única mediátio Redemptóris non exclúdit, sed súscitat váriam apud creatúras participátam ex único fonte cooperatiónem.

Tale autem munus subordinátum Maríæ Ecclésia profitéri non dúbitat, iúgiter experítur et fidélium cordi comméndat, ut, hoc matérno fulti præsídio, Mediatóri ac Salvatóri intímius adhæreant.


Originala teksto: LG 61-62

Dua Responsorio


Sankta senmakula Virgulino, mi ne scias, kiel digne laŭdi vin. Ĉar Lin, kiun ne povas enteni la ĉieloj, Lin vi portis en via sino.

Sankta senmakula Virgulino, mi ne scias, kiel digne laŭdi vin. Ĉar Lin, kiun ne povas enteni la ĉieloj, Lin vi portis en Via sino.

Benata vi estas inter virinoj, kaj benata estas la frukto de via sino.

Ĉar Lin, kiun ne povas enteni la ĉieloj, Lin vi portis en via sino.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Sankta senmakula Virgulino, mi ne scias, kiel digne laŭdi vin. Ĉar Lin, kiun ne povas enteni la ĉieloj, Lin vi portis en via sino. – Luk 1, 42



PREĜO


ekzemple:

Dio,
pro la porpeto de la virga patrino Maria
donu al ni sanon de korpo kaj savon de animo.
Forprenu de ni la tristecon de ĉi tiu tempo,
kaj gvidu nin al la eterna ĝojo.
Pri tio ni petas per nia Sinjoro Jesuo Kristo, Via Filo,
kiu vivas kaj regas kun Vi en unueco kun la Sankta Spirito,
Dio en ĉiuj jarcentoj. Amen.

aŭ:

Memorante la sanktan Virgulinon Maria
ni petas Vin, Dio:
donacu ankaŭ al ni el la pleno de Via graco.
Pri tio ni petas per nia Sinjoro Jesuo Kristo, Via Filo,
kiu vivas kaj regas kun Vi en unueco kun la Sankta Spirito,
Dio en ĉiuj jarcentoj. Amen.

FINA VOKO


Ni benu la Eternulon.

Al Dio estu danko.


supren al la komenco de la paĝo