Esperante Adoru

Esperanto Unua paĝo || A - Z | Adoru | Biblio | Breviero | Meslibro | Traktatoj | Trezorejo | | | |

Ĉu ... preĝi | mediti | ricevi instigojn || kanti | muziki || informiĝi | legi | studi || prepari Diservon



printebla versio
Strukturo de la Breviero

16a de novembro: Gertruda ☐


Breviero > Tagoj laŭ la Kalendaro > Novembro > 16. Gertruda la Granda
Stato: 2020-07-31


Memoro libervola:


Sankta Gertruda la Granda


Virgulino



Islebii (Eisleben) in Thuringia anno 1256 nata est; puellula apud moniales Cistercenses Helfiti (Helfta) recepta, strenue studiis incubuit, litteras et philosophiam apprime discens. Ad Deum conversa, mirum in modum viam perfectionis cucurrit, orationibus et contemplationi se devovens. Mortua est anno 1301 die 17 novembris.

Monaĥinejo, Helfta • fotis: Thomas Guffler / Rabanus • rekte el Wikimedia Commons • CC-Licenco: BY-SA



Komunaj Tekstoj > Virgulinoj
aŭ:
Komunaj Tekstoj > Ordenanoj


PREĜO


Dio,
agrablan loĝejon Vi preparis al Vi en la koro de la sankta virgulino Gertruda.
Pro ŝia porpeto
la mallumon de nia koro milde heligu,
por ke kun ĝojo ni spertu Vin ĉeestan kaj agantan en ni.
Pri tio ni petas per nia Sinjoro Jesuo Kristo, Via Filo,
kiu vivas kaj regas kun Vi en unueco kun la Sankta Spirito,
Dio en ĉiuj jarcentoj. Amen.

Deus,
qui iucúndam tibi mansiónem in corde beátæ Gertrúdis vírginis præparásti,
ipsíus intercessióne,
cordis nostri ténebras cleménter illústra,
ut te in nobis præséntem et operántem lætánter experiámur.
Per Dóminum.



HORO DE LA LEGAĴOJ


Dua Legaĵo – Gertrudis


El la libroj Legatus divinae Pietetis de la sankta virgulino Gertruda

Vi pensis pri mi pensojn de paco

Benedícat tibi ánima mea, Dómine Deus, creátor meus, benedícat tibi ánima mea, et ex medúllis intimárum meárum confiteántur tibi miseratiónes tuæ, quibus incontinentíssima píetas tua tam indébite circumvénit me! Grátias ago, ut undecúmque possum, imménsæ misericórdiæ tuæ, cum qua laudans glorífico longánimem patiéntiam tuam, qua dissimulásti, cum annos omnes infántiæ et puerítiæ, adulescéntiæ et iuventútis meæ, usque pæne ad finem vigésimi quinti anni tam cæcáta deméntia pertransírem, ut cogitatiónibus, verbis et factis perfícerem absque remorsióne consciéntiæ, ut mihi nunc vidétur, omne quod libébat, ubicúmque licébat, non te præcavénte, sive per naturáliter mihi ínsitam mali detestatiónem et boni delectatiónem, sive per exteriórem proximórum redargutiónem, ac si pagána inter pagános vixíssem, et numquam intellexíssem quod tu, Deus meus, vel bonum remuneráres vel malum puníres; cum tamen ab infántia, a quinto scílicet anno, me inter devotíssimos amícos tuos in triclínio sanctæ religiónis tibi elégeris habilitári.

Unde pro emendatióne óffero tibi, Pater amantíssime, omnem passiónem tui dilectíssimi Fílii, ab illa hora qua in præsépio super fenum reclinátus vagítum dedit, et deínceps pértulit per infantíles necessitátes, pueríles deféctus, adulescentíles adversitátes et iuveníles passiónes, usque post horam illam qua, inclináto cápite, in cruce cum clamóre válido spíritum emísit. Item in suppletiónem ómnium neglegentiárum meárum, óffero tibi, Pater amantíssime, omnem conversatiónem illam sanctíssimam, quæ in ómnibus cogitatiónibus, verbis et factis perfectíssima ab hora qua missus ab arce throni introívit in regiónem nostram tuus Unigénitus, usque post illam horam qua tuis patérnis vúltibus præsentávit glóriam carnis victrícis.

Pro gratiárum actióne, in profundíssimam abýssum humilitátis me demérgens, cum superexcellénti misericórdia tua simul colláudo et adóro illam dulcíssimam benignitátem qua, me sic depérdite vivénte, tu, Pater misericordiárum, cogitásti super me cogitatiónes pacis et non afflictiónis, quómodo scílicet me sic multitúdine et magnitúdine beneficiórum tuórum exaltáres. Addidísti étiam inter hæc mihi inæstimábilem amicítiæ familiaritátem impéndere, divérsis modis illam nobilíssimam arcam divinitátis, scílicet deificátum Cor tuum præbéndo in cópiam ómnium delectatiónum meárum.

Insuper tam fidélibus promissiónibus allexísti ánimam meam, quáliter mihi in morte et post mortem velles benefácere; quod iure étiam si nullum áliud donum a te habérem; pro hoc solo iúgiter viva spe anheláret ad te cor meum.


Originala teksto: Gertrudis, Legatus (Insinuationes) divinae Pietetis, Lib. 2, 23, 1. 3. 5. 8. 10; en: SCh 139, 330-340

Dua Responsorio


Dio ekamis Gertrudan per amo eterna. Tial Li altiris ŝin favorkore ekde ŝia infaneco kaj kondukos ŝin en dezerton. Li parolis al ŝia koro agrablajn vortojn.

Dio ekamis Gertrudan per amo eterna. Tial Li altiris ŝin favorkore ekde ŝia infaneco kaj kondukos ŝin en dezerton. Li parolis al ŝia koro agrablajn vortojn.

Li fianĉiĝos kun ŝi por ĉiam, en favorkoreco kaj kompatemeco.

Li parolis al ŝia koro agrablajn vortojn.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Dio ekamis Gertrudan per amo eterna. Tial Li altiris ŝin favorkore ekde ŝia infaneco kaj kondukos ŝin en dezerton. Li parolis al ŝia koro agrablajn vortojn. – kp. Jer 31, 3; kp. Hoŝ 2, 16.21


supren al la komenco de la paĝo