Esperante Adoru

Esperanto Unua paĝo || A - Z | Adoru | Biblio | Breviero | Meslibro | Traktatoj | Trezorejo | | | |

Ĉu ... preĝi | mediti | ricevi instigojn || kanti | muziki || informiĝi | legi | studi || prepari Diservon



printebla versio
Strukturo de la Breviero

7a de marto: Perpetua kaj Felicitas ☐


Breviero > Tagoj laŭ la Kalendaro > Marto > 7. Perpetua kaj Felicitas
Stato: 2020-02-11


Memoro:


Sanktaj Perpetua kaj Felicitas


Martirinoj



In persecutione Septimii Severi anno 203 Carthagine martyrium subierunt. Exstat adhuc earum mortis luculentissima narratio, quæ partim ab ipsis confessoribus, partim a scriptore eiusdem ætatis exarata est.

Ruinoj de Kartago • fotis: Ludmiła Pilecka • rekte el Wikimedia Commons • CC-Licenco: BY



Komunaj Tekstoj > Pluraj Martiroj

PREĜO


###
Pri tio ni petas per nia Sinjoro Jesuo Kristo, Via Filo,
kiu vivas kaj regas kun Vi en unueco kun la Sankta Spirito,
Dio en ĉiuj jarcentoj. Amen.

Deus,
cuius urgénte caritáte beátæ mártyres Perpétua et Felícitas torméntum mortis, contémpto persecutóre, vicérunt,
da nobis, quæsumus, eárum précibus,
ut in tua semper dilectióne crescámus.
Per Dóminum.


HORO DE LA LEGAĴOJ


Dua Legaĵo – Passio sanctarum Perpetuæ et Felicitatis


El la Pasiono de la kartagaj martiroj

Vokitaj kaj elektitaj al la gloro de Dio

Illúxit dies victóriæ mártyrum, et processérunt de cárcere in amphitheátrum, quasi in cælum, hílares vultu, decóri, si forte gáudio pavéntes, non timóre.

Prior Perpétua iactáta est, et cóncidit in lumbos. Ita surréxit, et elísam Felicitátem cum vidísset, accéssit et manum ei trádidit et suscitávit illam. Et ambæ páriter stetérunt. Et pópuli durítia devícta, revocátæ sunt in portam Sanaviváriam. Illic Perpétua a quodam tunc catechúmeno, Rústico nómine, qui ei adhærébat, suscépta et quasi a somno expérgita (ádeo in spíritu et éxtasi fúerat), circumspícere cœpit; et stupéntibus ómnibus ait: “Quando prodúcimur ad vaccam illam néscio quam?”. Et cum audísset quod iam evénerat, non prius crédidit nisi quasdam notas vexatiónis in córpore et hábitu suo recognovísset. Exínde accersítum fratrem suum, et illum catechúmenum, allocúta est, dicens: “In fide state et ínvicem omnes dilígite, et passiónibus nostris ne scandalizémini”.

Item Sáturus in ália porta Pudéntem mílitem exhortabátur, dicens: “Ad summam certe, sicut præsúmpsi et prædíxi, nullam usque adhuc béstiam sensi. Et nunc de toto corde credas: ecce pródeo illo, et ab uno morsu leopárdi consúmmor”. Et statim in fine spectáculi leopárdo obiéctus, de uno morsu tanto perfúsus est sánguine, ut pópulus reverténti illi secúndi baptísmatis testimónium, reclamáverit: “Salvum lotum, salvum lotum”. Plane útique salvus erat qui hoc modo láverat.

Tunc Pudénti míliti: “Vale, inquit, et meménto fídei et mei; et hæc te non contúrbent, sed confírment”. Simúlque ánsulam de dígito eius pétiit, et vúlneri suo mersam réddidit ei hereditátem, pignus relínquens illi et memóriam sánguinis. Exínde iam exánimis prostérnitur cum céteris ad iugulatiónem sólito loco.

Et cum pópulus illos in médio postuláret, ut gládio penetránti in eórum córpore óculos suos cómites homicídii adiúngerent, ultro surrexérunt et se quo volébat pópulus transtulérunt, ante iam osculáti ínvicem, ut martýrium per sollémnia pacis consummárent.

Céteri quidem immóbiles et cum siléntio ferrum recepérunt: multo magis Sáturus, qui et prior ascénderat, prior réddidit spíritum; nam et Perpétuam sustinébat. Perpétua autem, ut áliquid dolóris gustáret, inter ossa compúncta exululávit, et errántem déxteram tirúnculi gladiatóris ipsa in iúgulum suum tránstulit. Fortásse tanta fémina áliter non potuísset occídi, quæ ab immúndo spíritu timebátur, nisi ipsa voluísset.

O fortíssimi ac beatíssimi mártyres! O vere vocáti et elécti in glóriam Dómini nostri Iesu Christi!


Originala teksto: Narratio martyrii sanctorum martyrum Carthaginiensium, Cap. 18. 20-21; edit. van Beek, Noviomagi, 1936, pp. 42. 46-52

Dua Responsorio


Kristo estas dekstre de Dio, kaj ankaŭ propetadas por ni. Kiu apartigos nin de la amo de Kristo? ĉu aflikto, aŭ turmento, aŭ persekutado, aŭ malsato, aŭ nudeco, aŭ danĝero, aŭ glavo?

Kristo estas dekstre de Dio, kaj ankaŭ propetadas por ni. Kiu apartigos nin de la amo de Kristo? ĉu aflikto, aŭ turmento, aŭ persekutado, aŭ malsato, aŭ nudeco, aŭ danĝero, aŭ glavo?

Sed en ĉio tio ni supervenkas per tiu, kiu nin amis.

Kiu apartigos nin de la amo de Kristo? ĉu aflikto, aŭ turmento, aŭ persekutado, aŭ malsato, aŭ nudeco, aŭ danĝero, aŭ glavo?

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Kristo estas dekstre de Dio, kaj ankaŭ propetadas por ni. Kiu apartigos nin de la amo de Kristo? ĉu aflikto, aŭ turmento, aŭ persekutado, aŭ malsato, aŭ nudeco, aŭ danĝero, aŭ glavo? – el Rom 8, 34-35.37



supren al la komenco de la paĝo